Aby zmierzyć materiał na obicie krzesła, zmierz najszersze miejsca siedziska i oparcia, a do każdego wymiaru dodaj 5–10 cm z każdej strony na podwinięcie oraz mocowanie. Na końcu kup jeszcze 10–20% materiału więcej, szczególnie gdy tkanina ma wzór lub krzesło ma grubą piankę.
Przygotowanie do pomiarów
Krzesło najlepiej ustawić w dobrze oświetlonym miejscu. Jeśli stare obicie jest mocno napięte lub zasłania kształt siedziska, zdejmij je dopiero po zapisaniu podstawowych wymiarów. Przydadzą się:
- Centymetr krawiecki do mierzenia zaokrągleń i nieregularnych krawędzi.
- Sztywny karton do wykonania szablonu siedziska albo oparcia.
- Notatnik i ołówek do zapisywania wymiarów oraz narysowania szkicu.
- Taśma malarska do zaznaczenia punktów pomiarowych na krześle.
Na szkicu zaznacz, który wymiar dotyczy szerokości, który głębokości, a który wysokości. Dzięki temu nie pomylisz elementów podczas krojenia materiału.
Jak zmierzyć materiał na obicie krzesła krok po kroku?
Mierz zawsze najszersze punkty, a nie tylko prostą powierzchnię widoczną z góry. Materiał musi obejmować również boki, zaokrąglenia i fragment potrzebny do zamocowania go do stelaża.
- Zmierz siedzisko. Zmierz jego największą szerokość od lewej do prawej strony oraz największą głębokość od przedniej krawędzi do oparcia. Jeśli siedzisko jest zaokrąglone, prowadź centymetr po jego rzeczywistym obrysie.
- Uwzględnij grubość pianki. Przy siedzisku z miękkim wypełnieniem materiał musi zejść także na boki. Im grubsza jest pianka poliuretanowa lub inne wypełnienie, tym większy fragment obicia będzie potrzebny.
- Dodaj zapas na zszywki. Do szerokości i głębokości siedziska dodaj po 5–10 cm z każdej strony. Ten zapas pozwala naciągnąć materiał, podwinąć jego krawędź i przymocować ją do stelaża za pomocą zszywek.
- Zmierz oparcie od strony przedniej. Zapisz jego największą szerokość oraz wysokość. Pomiar wykonuj od dolnej krawędzi do najwyższego punktu, uwzględniając zaokrąglenia i grubość wypełnienia.
- Zmierz tył oparcia. Jeśli oparcie jest obite z obu stron, zmierz również jego tylną powierzchnię. Do jej wymiarów dodaj taki sam zapas na podwinięcia i mocowanie.
- Przygotuj szablon. Przy nieregularnym siedzisku lub oparciu przyłóż karton do elementu i odrysuj jego kształt. Następnie powiększ obrys o 5–10 cm z każdej strony. Szablon ogranicza ryzyko pominięcia wypukłości albo zwężenia konstrukcji.
- Przelicz elementy na długość materiału. Zapisz osobno wymiary siedziska, przedniej części oparcia i jego tyłu. Ułóż je na papierze tak, aby sprawdzić, jak mogą zmieścić się na szerokości kupowanej tkaniny.
- Dodaj zapas bezpieczeństwa. Do końcowego wyniku dolicz 10–20%. Taka rezerwa przydaje się przy błędzie w krojeniu, konieczności poprawienia ułożenia tkaniny albo niewielkiej różnicy między wymiarem a rzeczywistym kształtem mebla.
Przykładowo, jeśli siedzisko ma 45 cm szerokości i 42 cm głębokości, przy zapasie 10 cm z każdej strony potrzebujesz kawałka o wymiarach co najmniej 65 × 62 cm. To wymiar jednego elementu, bez dodatkowego zapasu bezpieczeństwa i bez materiału na oparcie.
Na co jeszcze zwrócić uwagę?
Gładką tkaninę można zwykle rozplanować oszczędniej. Przy materiale wzorzystym trzeba dopasować powtarzający się motyw na siedzisku i oparciu. Takie pasowanie wzoru zwiększa zużycie tkaniny, ponieważ nie zawsze da się wykorzystać każdy odcięty fragment.
Duży wzór może wymagać większego zapasu niż standardowe 5–10 cm. Przed zakupem sprawdź, jak długi jest raport wzoru, czyli odległość, po której motyw się powtarza.
Nie pomijaj też grubości pianki. Siedzisko z cienkim wypełnieniem wymaga mniej materiału na boki niż model z grubą, mocno zaokrągloną poduszką. Przy nietypowym kształcie lepiej wykonać kartonowy szablon niż opierać się wyłącznie na kilku pomiarach linijką.
Sprawdź również szerokość belki tkaniny w sklepie. Dwa elementy mogą mieć łącznie wystarczającą powierzchnię, ale nie zmieszczą się obok siebie na zbyt wąskim materiale. W takim przypadku trzeba zaplanować je wzdłuż belki albo kupić większą długość.
Najbezpieczniej zapisać wszystkie wymiary na szkicu, dodać zapas na zszywki, uwzględnić grubość pianki i dopiero wtedy policzyć całkowity metraż. Przy tkaninie wzorzystej lub nieregularnym krześle lepiej kupić nieco więcej niż ryzykować brak materiału podczas krojenia.
